ขายกล้องมือสอง เตรียมอะไรบ้างให้ขายออกไว

1. สี่อย่างที่ต้องหาให้เจอก่อนลงประกาศ

ใช้เวลาครั้งเดียวตอนเตรียม แต่ประหยัดการตอบแชทซ้ำๆ ไปได้ทั้งดีล และทำให้ประกาศของคุณดูต่างจากประกาศที่เขียนว่า "สภาพสวย ทักแชท" เฉยๆ

• เลขซีเรียลของบอดี้ — ส่วนใหญ่อยู่ใต้ท้องกล้องหรือในช่องใส่แบต ถ่ายรูปเก็บไว้ให้ชัด คนซื้อที่จริงจังจะขอดู และหลายคนจะเอาไปถามศูนย์ก่อนมาเจอ ถ้าคุณให้ได้ทันทีคุณจะได้เปรียบประกาศอื่นทันที
• ไฟล์ภาพต้นฉบับจากกล้องตัวนี้ — ถ่ายเก็บไว้สักสองสามใบแล้วส่งแบบไฟล์แนบ อย่าส่งผ่านช่องทางที่บีบอัดรูปให้อัตโนมัติ เพราะข้อมูลที่ฝังมากับไฟล์จะหายไปและคนซื้อจะเช็คอะไรไม่ได้เลย
• จำนวนชัตเตอร์ — ลองเปิดดูจากข้อมูลที่ฝังในไฟล์ภาพก่อน บางยี่ห้อและบางรุ่นฝังมาให้ บางรุ่นไม่ได้ฝังไว้ ถ้าหาไม่เจอจริงๆ ให้เขียนในประกาศตรงๆ ว่าอ่านไม่ได้เพราะรุ่นนี้ไม่ได้ฝังค่ามาให้ ดีกว่าปล่อยว่างไว้แล้วโดนถามทุกแชท
• สภาพเลนส์เมื่อส่องไฟ — ถอดฝาหน้าหลัง เอาไฟฉายมือถือส่องเข้าด้านหนึ่งแล้วมองทะลุอีกด้าน ถ้าเห็นเส้นใยคล้ายรากไม้หรือฝ้าขาว ให้ถ่ายรูปเก็บไว้แล้วบอกในประกาศ ไม่ต้องกลัวว่าจะขายไม่ออก ของมีตำหนิที่บอกไว้ล่วงหน้าขายง่ายกว่าของมีตำหนิที่ถูกจับได้ตอนนัดเจอมาก

2. บอกให้ตรงว่าเครื่องศูนย์ไทยหรือเครื่องหิ้ว

นี่คือจุดที่ดีลล่มคาที่นัดบ่อยที่สุด เพราะคนซื้อกล้องส่วนใหญ่รู้ว่าสองอย่างนี้ราคาไม่เท่ากัน และเขาเช็คได้ด้วยการเอาซีเรียลไปถามศูนย์

• เครื่องศูนย์ไทย คือเครื่องที่นำเข้ามาขายผ่านตัวแทนจำหน่ายในไทย ซีเรียลอยู่ในระบบของศูนย์บริการในไทย
• เครื่องหิ้ว คือเครื่องที่หอบเข้ามาเอง อาจเป็นของแท้ทุกประการ แต่ซีเรียลไม่ได้อยู่ในระบบศูนย์ไทย เวลาเสียจึงต้องซ่อมนอกศูนย์หรือส่งกลับต้นทาง
• ถ้าคุณเองก็ไม่แน่ใจ ให้เขียนว่าไม่แน่ใจ แล้วแนบซีเรียลไว้ให้เขาไปเช็คเอง — อันนี้รับได้ในสายตาคนซื้อ แต่การเขียนว่า "ศูนย์ไทย" ทั้งที่ไม่รู้ แล้วโดนจับได้ตอนเจอ คือเสียทั้งดีลและเสียเวลาทั้งสองฝ่าย
• ถ้ายังมีใบเสร็จหรือใบรับประกัน ให้เอามาถ่ายรูปลงประกาศด้วย เป็นของที่เพิ่มความมั่นใจให้คนซื้อได้มากที่สุดชิ้นหนึ่ง และช่วยให้เขาไปคุยกับศูนย์ต่อได้
• อย่ารับปากแทนศูนย์ว่าประกันโอนให้เจ้าของใหม่ได้ เงื่อนไขไม่เหมือนกันทุกแบรนด์และเปลี่ยนได้ตามนโยบายแต่ละช่วง ให้บอกว่ามีประกันเหลือถึงเมื่อไหร่ตามเอกสาร แล้วให้เขาไปยืนยันกับศูนย์เอง

3. ทำความสะอาดเท่าที่ปลอดภัย — และของที่ไม่ควรทำเอง

กล้องที่สะอาดขายได้ราคาดีกว่ากล้องที่เหมือนกันทุกอย่างแต่มีฝุ่นเกาะ เพราะมันสื่อว่าเจ้าของดูแลของ แต่การพยายามทำความสะอาดเกินตัวทำให้ของราคาตกได้จริง

• ทำได้สบายใจ: เป่าฝุ่นด้วยลูกยางเป่าลม เช็ดบอดี้ด้วยผ้าแห้งนุ่ม เช็ดหน้าสัมผัสโลหะบนเมาท์เบาๆ ให้ไม่มีคราบ ล้างช่องยางรอบปุ่มด้วยแปรงขนนุ่ม
• ถ้าไม่เคยทำมาก่อน อย่าเพิ่งลงมือเช็ดเซ็นเซอร์เอง — เซ็นเซอร์เป็นจุดที่ทำพลาดแล้วกลายเป็นรอยถาวร ซึ่งแพงกว่าฝุ่นที่เป่าออกได้มาก คนซื้อส่วนใหญ่รับฝุ่นได้ แต่ไม่รับรอยขีด
• อย่าใช้น้ำยาที่ไม่ได้ทำมาสำหรับเลนส์กับผิวหน้าเลนส์ สารเคลือบผิวเลนส์เสียหายแล้วเรียกคืนไม่ได้
• อย่าแกะบอดี้หรือถอดชิ้นส่วนเพื่อจะไปเช็ดข้างใน ร่องรอยการแกะเป็นสิ่งที่คนซื้อกล้องมองหาและเป็นเหตุผลที่เขาจะเดินออกทันที
• เชื้อราในเลนส์ควรส่งร้านหรือขายตามสภาพ ไม่ใช่ของที่จัดการเองที่บ้านได้ ตัดสินใจจากค่าล้างที่ร้านเสนอเทียบกับส่วนต่างราคาที่จะได้ ถ้าค่าล้างใกล้เคียงส่วนต่าง ขายตามสภาพแล้วบอกให้ชัดจบกว่า

4. ถ่ายรูปประกาศ — คนซื้อกล้องดูรูปไม่เหมือนคนซื้อของทั่วไป

คนที่กำลังจะซื้อกล้องรู้อยู่แล้วว่ากล้องรุ่นนี้หน้าตายังไง เขาไม่ได้มาดูว่ามันสวยไหม เขามาดูว่า ของชิ้นนี้ผ่านอะไรมาบ้าง รูปที่ตอบคำถามนั้นได้คือรูปที่ทำให้เขาทัก

• ถ่ายบอดี้ให้ครบทุกด้าน รวม ใต้ท้องกล้อง มุมทั้งสี่ และยางหุ้มมือจับ ซึ่งเป็นจุดที่บอกการใช้งานหนักได้ชัดที่สุด
• ถ่าย เมาท์เลนส์ (วงโลหะที่ใส่เลนส์) ให้เห็นชัดว่ามีรอยบิ่นหรือน็อตถูกขันมาก่อนไหม
• เปิด ช่องใส่แบตและช่องใส่การ์ด ถ่ายให้เห็นข้างใน ว่าไม่มีคราบสนิมหรือรอยน้ำและเข็มในช่องไม่งอ
• ถ่าย หน้าเลนส์ตอนส่องไฟ ให้เห็นสภาพจริงข้างใน ไม่ใช่ถ่ายเลนส์ปิดฝาสวยๆ
• ถ่ายตำหนิทุกจุดแบบเข้าใกล้และแยกเป็นรูปของมันเอง อย่าซ่อนไว้ในมุมของรูปรวม คนซื้อที่เห็นตำหนิในรูปแล้วยังทักมา คือคนที่รับตำหนินั้นได้แล้ว
• แถม รูปตัวอย่างที่ถ่ายด้วยกล้องตัวนี้จริง สักใบสองใบ เป็นของที่ประกาศส่วนใหญ่ไม่มีและช่วยให้คนซื้อตัดสินใจได้เร็วขึ้น
• หลักการถ่ายรูปประกาศทั่วไป — แสง พื้นหลัง จำนวนรูป — อยู่ในบทความเรื่องถ่ายรูปขายของแยกไว้อีกหน้าหนึ่ง

5. เขียนประกาศให้เขาไม่ต้องถามซ้ำ

ประกาศกล้องที่ขายออกไวมักไม่ใช่ประกาศที่เขียนสวย แต่เป็นประกาศที่ ตอบคำถามที่คนซื้อจะถามอยู่แล้วไว้ล่วงหน้าครบ

• ขึ้นต้นด้วย ชื่อรุ่นเต็มๆ ให้ตรงกับที่คนพิมพ์ค้นหา และระบุให้ชัดว่าขายบอดี้เปล่า ขายพร้อมเลนส์ หรือขายยกชุด
• ระบุ เมาท์ของบอดี้และของเลนส์ ให้ชัด เป็นเรื่องที่คนซื้อกล้องตัวแรกพลาดบ่อยและเป็นเหตุผลที่ดีลล่มหลังนัดแล้ว
• ใส่ จำนวนชัตเตอร์ (หรือบอกว่าอ่านไม่ได้เพราะรุ่นนี้ไม่ได้ฝังค่ามา) · ศูนย์ไทยหรือหิ้ว · สภาพเลนส์ตอนส่องไฟ — สามข้อนี้คือคำถามยอดฮิต
• ไล่ รายการของที่ให้ไปด้วย ทีละชิ้น: บอดี้ แบตกี่ก้อน ที่ชาร์จ สายชาร์จ ฝาปิดบอดี้ ฝาหน้าฝาหลังเลนส์ ฮูด สายคล้อง กล่อง ใบเสร็จ ใบรับประกัน — ของที่ไม่มีก็เขียนว่าไม่มี
• เขียนตำหนิด้วยคำของตัวเองให้ตรงกับที่เห็นในรูป เช่น "มุมล่างซ้ายมีรอยกระแทก สีถลอกเห็นเนื้อโลหะ" ชัดกว่าคำว่า "สภาพนางฟ้า" ซึ่งไม่ได้บอกอะไรเลย
• บอก เหตุผลที่ขาย สั้นๆ ตามจริง เป็นข้อมูลเล็กๆ ที่ช่วยลดความระแวงได้จริง
• บอก ย่านที่นัดรับได้ ตั้งแต่ในประกาศ ตัดคนที่อยู่คนละมุมเมืองออกไปตั้งแต่ต้น

6. ตั้งราคาโดยไม่ต้องเดา

ไม่มีราคากลางที่ใช้ได้กับกล้องทุกตัว เพราะรุ่น สภาพ เมาท์ ของที่แถม และเรื่องศูนย์ ทำให้ตัวที่หน้าตาเหมือนกันราคาไม่เท่ากัน วิธีที่ใช้ได้จริงคือตั้งกรอบเอง

• หาประกาศของรุ่นเดียวกันที่ยังขายอยู่ให้ได้หลายใบ จดราคาไว้ แล้วดูว่าใบที่ตั้งไว้ต่ำสุดกับสูงสุดต่างกันเพราะอะไร — มักจะเป็นเรื่องชัตเตอร์ ศูนย์/หิ้ว หรือของที่แถมมา
• หาให้ได้ด้วยว่าใบไหนขายออกไปแล้ว ราคาที่ยังตั้งค้างอยู่คือราคาที่ยังไม่มีใครยอมจ่าย ราคาที่ขายออกจริงคือราคาตลาด
• วางตัวเองในกรอบนั้นด้วยเหตุผลที่พูดออกมาได้ ชัตเตอร์น้อยกว่า ของครบกว่า มีใบเสร็จ ก็อยู่ค่อนไปทางสูงได้ · มีเชื้อรา ไม่มีที่ชาร์จเดิม ก็ต้องอยู่ค่อนไปทางต่ำ
• เผื่อช่องต่อรองไว้นิดหน่อย แต่อย่าเผื่อจนคนที่จริงจังไม่ทัก ประกาศที่ตั้งสูงเกินกรอบไปมากมักไม่มีใครต่อ เพราะเขาไปทักใบอื่นแทน
• ถ้าลงไปสองสัปดาห์แล้วไม่มีใครทักเลย ปัญหาคือราคาหรือรูป ไม่ใช่จังหวะ ลองแก้รูปให้ครบตำหนิก่อนหนึ่งรอบ ถ้ายังเงียบค่อยขยับราคา
• วิธีตั้งราคาแบบละเอียดสำหรับของทุกประเภทอยู่ในบทความเรื่องตั้งราคาของมือสองแยกไว้อีกหน้า

7. นัดเจอ ให้เขาตรวจ แล้วรับเงินให้จบสวย

คนซื้อกล้องที่รู้เรื่องจะขอตรวจนานกว่าคนซื้อของทั่วไป — ปล่อยให้เขาตรวจให้พอใจ นั่นคือส่วนที่ทำให้เขากล้าจ่าย ถ้าของคุณดีจริง เวลาที่เสียไปตรงนี้คือเวลาที่ทำให้ดีลจบ

• นัดในที่สาธารณะที่มีแสงพอและมีปลั๊กไฟ ห้างหรือร้านกาแฟ เพราะเขาต้องดูจอ ต้องถ่ายทดสอบ และอาจขอเสียบชาร์จให้เห็นว่าไฟติดจริง
• ชาร์จแบตมาให้เต็มและเอาที่ชาร์จไปด้วย ดีลที่ล่มเพราะแบตหมดคือดีลที่เสียไปฟรีๆ
• เอาการ์ดความจำของตัวเองไปด้วยหนึ่งใบ เผื่อเขาไม่ได้เอามา จะได้ลองถ่ายลองลบให้ครบวงจรกันตรงนั้น
• ให้เขาถ่ายรูปทดสอบและเอาไฟล์กลับไปได้ ไม่ต้องหวง ถ้าไม่มีอะไรซ่อนก็ไม่มีอะไรเสีย
• นับของด้วยกันตามรายการที่เขียนไว้ในประกาศ ก่อนแลกเงิน จะได้ไม่มีใครมาทวงทีหลังว่าฮูดหายไปไหน
• รับเงินให้เห็นยอดเข้าบัญชีจริงก่อนปล่อยของ — เปิดแอปธนาคารของตัวเองดูยอดเข้าด้วยตาตัวเอง อย่าดูแค่หน้าจอสลิปที่เขายื่นให้ดู สลิปปลอมทำง่ายกว่าที่คิด
• ถ้าเขาขอให้ส่งของก่อนแล้วโอนตามทีหลัง ให้ปฏิเสธ และถ้าจำเป็นต้องส่งของจริงๆ ให้ได้เงินครบก่อนส่งเท่านั้น กลโกงที่เจอบ่อยฝั่งคนขายรวมไว้ในบทความเรื่องกลโกงแล้ว

คำถามที่พบบ่อย

อ่านต่อ